Waarom je niet meteen mooi moet willen designen

Het is verleidelijk om meteen indrukwekkende, pixel-perfect designs te creëren. Dankzij krachtige tools zoals Figma en AI-gebaseerde oplossingen ligt visuele perfectie letterlijk binnen handbereik. Maar toen we het vroegen aan enkele van onze designers bij Pàu, bleek daar net een groot gevaar in te schuilen: ​“Als iets er meteen mooi uitziet, denken mensen dat het al klaar is.”

Waarom is low-fidelity design dan zo cruciaal? En wat verliezen we als we die stap overslaan?

Van misverstand naar helderheid

Enkele van onze designers kwamen in aanraking met de kracht van low-fidelity design toen ze werkten aan design systems. Dankzij componenten konden ze razendsnel realistische mockups creëren. Maar precies daar zat een valkuil. ​“Het werd te makkelijk om snel iets te tonen dat er al afgewerkt uitzag,” gaven ze aan. 

“Stakeholders begonnen te denken dat dit het eindresultaat was, terwijl het in werkelijkheid een eerste conceptuele schets was.”

Dat leidt tot een misverstand dat velen herkennen: als iets glanst, lijkt het af. Stakeholders focussen zich vervolgens op details, kleuren of lettertypes in plaats van fundamentele vragen over de gebruikservaring te beantwoorden. Hierdoor raakt het echte doel – het creëren van betekenisvolle gebruikerservaringen – snel verloren.

De kracht van unfinished work

Low-fidelity design, zoals bijvoorbeeld wireframing, draait om eenvoud. De kernideeën worden visueel gemaakt zonder afleiding door kleur, detail of verfijnde visuele elementen. Toen we het vroegen aan onze designers, noemden ze enkele cruciale voordelen van wireframes:

• Snelle validatie en iteratie: wireframes nodigen stakeholders uit om actief mee te denken. Ze zien duidelijk dat het ontwerp nog niet definitief is en voelen zich daardoor vrij om feedback te geven.
• Minder misverstanden: stakeholders begrijpen sneller dat het om een concept gaat, waardoor gesprekken zich op functionaliteit en structuur richten in plaats van details.
• Meer samenwerking: lo-fi ontwerpen benadrukken dat design een gezamenlijke verantwoordelijkheid is, niet enkel van de UX-designer en nodigen uit voor meer input.

Tools bepalen je output

Welke tools gebruik je het best voor low-fidelity ontwerpen? Volgens enkele designers bij Pàu is de keuze van de juiste tool essentieel omdat elke tool een andere manier van denken stimuleert:

• Pen en papier: De meest eenvoudige maar krachtige manier om conceptueel te denken zonder enige afleiding. Ideaal voor eerste brainstorms en snelle schetsen.
• Miro: Perfect voor samenwerking en snelle iteratie binnen multidisciplinaire teams. Bij Pàu gebruikten we dit succesvol bij projecten zoals Liantis, waar we met stakeholders werkten die nog weinig ervaring hadden met design. ​“Iedereen kan snel instappen en meteen meedenken,” klinkt het.
• Figma (wireframe-systemen): Wanneer structuur en consistentie belangrijk zijn, bieden component-gebaseerde wireframes in Figma een mooie balans tussen snelheid en helderheid. Bij Pàu creëerden we bijvoorbeeld een wireframe design system voor VRT dat duidelijk onderscheid maakte tussen UX- en UI-fases.
• AI-gedreven tools: Bij Pàu raden we AI-tools zoals UX Pilot aan als een ​“sparringpartner” tijdens vroege conceptfases. ​“Het echte werk begint na de prompt,” benadrukken onze designers. AI genereert ideeën, maar designers bepalen de richting en verfijning.

Enkele van onze designers kwamen in aanraking met de kracht van low-fidelity design toen ze werkten aan design systems. Dankzij componenten konden ze razendsnel realistische mockups creëren. Maar precies daar zat een valkuil. ​“Het werd te makkelijk om snel iets te tonen dat er al afgewerkt uitzag,” gaven ze aan. 

“Stakeholders begonnen te denken dat dit het eindresultaat was, terwijl het in werkelijkheid een eerste conceptuele schets was.”

Dat leidt tot een misverstand dat velen herkennen: als iets glanst, lijkt het af. Stakeholders focussen zich vervolgens op details, kleuren of lettertypes in plaats van fundamentele vragen over de gebruikservaring te beantwoorden. Hierdoor raakt het echte doel – het creëren van betekenisvolle gebruikerservaringen – snel verloren.

AI is volgens onze designers nuttig, maar alleen wanneer designers kritisch blijven. Ze vergelijken het met het hebben van ​“eindeloze stagiaires”: AI kan helpen ideeën te genereren en variaties uit te proberen, maar mag nooit de lead nemen. De menselijke controle blijft essentieel omdat AI enkel bouwt op reeds bestaande ontwerpen, wat creativiteit kan beperken.

Van wireframe naar werkelijkheid: praktische inzichten

Tijdens projecten zoals de ontwikkeling van een complexe planningsfeature met veel wettelijke vereisten, ervoeren onze designers hoe low-fidelity wireframes stakeholders en ontwikkelaars konden aligneren. Het voorkwam misverstanden en zorgde ervoor dat iedereen duidelijk had wat er gebouwd moest worden, lang voordat de eerste regels code geschreven waren.

Het maken van snelle schetsen, zelfs op papier, zorgt volgens onze designers vaak voor betere oplossingen. 

“Ruwe schetsen verkopen het idee vaak beter dan afgewerkte versies,” stellen ze.

Stakeholders blijven betrokken en krijgen meer opportuniteiten om hun inbreng te geven en terug te zien in het finale resultaat.

Revival of low-fidelity design?

Toch is het noodzakelijk om het nut van low-fidelity vandaag expliciet te blijven verdedigen. In een tijd waarin tools en AI steeds krachtiger worden, lijkt het sneller en makkelijker om rechtstreeks naar high-fidelity te springen. Maar die snelheid kan misleidend zijn. ​“Het lijkt alsof je snel vooruitgang maakt, maar dat is niet altijd het geval,” waarschuwen enkele van onze designers.

Low-fidelity zal altijd relevant blijven omdat het de basis legt voor échte innovatie. 

“Het echte potentieel van design ligt in het snel en correct bepalen van wat we bouwen en waarom, niet in hoe snel we het mooi maken.”

Samenwerking verbeteren met low-fidelity

Om de ideale samenwerking tussen UX-designers, UI-designers en stakeholders te stimuleren, moeten we beter communiceren over het doel en de fase waarin het ontwerp zich bevindt. Door lo-fi designs duidelijk te presenteren als tijdelijke stappen in een iteratief proces, begrijpen stakeholders beter hoe ze moeten reageren en feedback geven.

Bij Pàu raden we aan om hier transparant over te communiceren: ​“Als het een wireframe is, maak dat dan expliciet duidelijk. Zet placeholders in, gebruik bewust geen kleur, en geef aan dat het gaat om een conceptuele fase.”

Eén duidelijke oproep aan designers en stakeholders

Bij Pàu besluiten we met een heldere boodschap: ​“Blijf teruggaan naar je basis toolkit. Durf schetsen op papier, gebruik wireframes bewust, en laat tools je denken niet overnemen.”

Tools zijn er om het creatieve proces te ondersteunen, niet om het te bepalen. ​“Het is zoals fotografie: je maakt andere foto’s met je smartphone dan met een Nikon-camera. De keuze van de tool bepaalt je resultaat,” benadrukken onze designers.

Door bewust te kiezen voor low-fidelity blijf je dicht bij de kern van UX: het creëren van betekenisvolle gebruikservaringen. En dát is waar het uiteindelijk allemaal om draait.